Tövbe ve Kulluk: Yanlış Bilinen Bir Hakikat
Günümüzde bazı insanlar arasında yaygın fakat son derece tehlikeli bir inanış dolaşıyor: “Tövbe edersem, sonra tekrar günaha düşersem daha çok günah yazılır.” Bu düşünce, şeytanın en sinsi tuzaklarından biridir. Çünkü insanı günahından değil, Rabbine dönmekten alıkoyar.
Oysa hakikat bunun tam tersidir. Tövbe, insanın Rabbine açılan kapısıdır. Bu kapıyı kapatan yoktur; yeter ki kul samimiyetle yönelsin. Kur’an-ı Kerim’de Yüce Allah şöyle buyurur:
“Ey kendilerinin aleyhine haddi aşan kullarım! Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin. Çünkü Allah bütün günahları bağışlar...” (Zümer, 53)
Bu ayet açıkça gösteriyor ki hiçbir günah, tövbenin önünde engel değildir. Asıl tehlike, günah işlemek değil; günahı kabullenip Rabbinden uzak kalmaktır.
Peygamber Efendimiz (s.a.v) de bu konuda şöyle buyurur:
“Günah işleyip sonra tövbe eden kimse, hiç günah işlememiş gibidir.”
Bir başka hadis-i şerifte ise şöyle denir:
“Eğer siz hiç günah işlemeseydiniz, Allah sizi yok eder ve günah işleyip ardından tövbe eden bir kavim yaratırdı.”
Bu ne demektir? İnsan hata yapar. Bu onun fıtratında vardır. Ancak insanı değerli kılan şey, hatasından dönmesidir. İşte tövbe tam da burada devreye girer.
Tövbe sadece “pişman oldum” demek değildir. Tövbe, kulluğun en derin halidir. İnsan tövbe ettiğinde aslında şunu kabul eder:
“Ben acizim, ben hata yaparım, ama benim bir Rabbim var ve O beni affeder.”
Bu idrak, kulluğun özüdür. Çünkü kulluk; insanın kendi sınırlılığını fark etmesi ve sonsuz kudret sahibi olan Rabbine yönelmesidir.
Tövbe etmekten korkan kişi, aslında Rabbini gereği gibi tanımamıştır. Çünkü Allah, affetmeyi sever. Hatta bir kulunun tövbesine, çölde devesini kaybedip sonra bulan bir insanın sevincinden daha fazla sevinir.
Şu halde sormak gerekir:
İnsan neden tövbe etmekten kaçınır?
Cevap basittir: Yanlış inanışlar ve ümitsizlik.
Oysa mümin için ümitsizlik yoktur. Her düşüş, yeni bir kalkışın başlangıcı olabilir. Yeter ki kul, yüzünü Rabbine dönsün.
Unutulmamalıdır ki tövbe etmek, günahın büyüklüğünden değil, Allah’ın rahmetinden beslenir. Ve her tövbe, kul ile Rabbi arasında yeniden kurulan bir bağdır.
Bugün belki defalarca hata yaptın. Belki aynı günaha tekrar tekrar düştün. Ama yine de dön. Çünkü bu dönüş, senin kulluğundur.
Tövbe etmekten vazgeçme. Çünkü vazgeçtiğin şey sadece bir tövbe değil, Rabbine açılan kapıdır.
Yazar:Fırat Aksoy
Yorumlar
Kalan Karakter: